๏สุนทรทำคำสวัสดิรักษา

ถวายพระหน่อบพิตรอิศรา
เป็นของคู่ผู้มีมีอิสริยยศ
สืบอายุสุริย์วงศ์พงศ์ประยูร
อย่าลืมหลงจงอุตส่าห์รักษาสิริ
ว่าเช้าตรู่สุริโยอโณทัย
ผินพักตร์สู่บูรพ์ทิศแลทักษิณ
ที่นับถือคือพระไตรสรณา
แล้วเอื้อนอรรถตรัสความที่ดีก่อน
ด้วยราศีที่ชะลอนรลักษณ์
ยามกลางวันนั้นว่าพระราศี
พระอุระประสุคนธ์วิมลมาลย์
ครั้นพลบค่ำคล้ำฟ้าสุธาวาส
จงรดน้ำชำระซึ่งราคี
เสวยนั้นผันพระพักตร์ไปบูรพ์ทิศ
แม้นผินพักตร์ทักษิณถิ่นมณฑล
ทิศประจิมอิ่มเอมเกษมสุข
แต่ทิศเหนือเหลือร้ายวายชีวา

ตามพระบาลีเฉลิมให้เพิ่มพูน
จะปรากฏเกิดลาภไม่สาบสูญ
ให้เพิ่มพูนภิญโญเดโชชัย
ตามคติโบราณท่านขานไข
ตื่นนอนให้ห้ามโมโหอย่าโกรธา
เสกวารินด้วยพระธรรมคาถา
ถ้วนสามคราจึงชำระสระพระพักตร์
จะถาวรพูนเกิดประเสริฐศักดิ์
อยู่พระพักตร์แต่ทิวาเวลากาล
สถิตที่วรองค์ให้สรงสนาน
จะสำราญโรคาไม่ราคี
ฝ่ายเบื้องบาทซ้ายขวาเป็นราศี
ห้ามสตรีอย่าให้พาดบาทยุคล
เจริญฤทธิ์ชันษาสถาผล
ไม่ขาดคนรักใคร่เวียนไปมา
บรรเท่าทุกข์ปรากฏด้วยยศถา
ทั้งชันษาทรุดน้อยถอยทุกปี ฯ

๏ อนึ่งนั่งบังคนอย่ายลต่ำ
ผินพักตร์สู่อุดรประจิมดี
แล้วสรงน้ำชำระพระนลาฏ
เสด็จไหนให้สรงชลธาร

๏ อนึ่งพระองค์ทรงเจริญเพลินถนอม
ภิรมย์รสอตส่าห์สรงพระคงคา

๏ อนึ่งวันชำระสระพระเกล้า
ตัดเล็บวันพุธจันทร์กันจังไร

๏ อนึ่งภูษาผ้าทรงณรงค์รา
วันอาทิตย์สิทธิโชคโฉลกดี
เครื่องวันจันทร์นั้นควรสีนวลขาว
อังคารม่วงช่วงงามสีครามปน
เครื่องวันพุธสุดดีด้วยสีแสด
วันพฤหัสจัดเครื่องเขียวเหลืองดี
วันเสาร์ทรงดำจึงล้ำเลิศ
หนึ่งพาชีขี่ขับประดับงาม

๏ อนึ่งว่าถ้าจะลงสรงสนาน
พระพักตร์นั้นผันล่องตามคลองไป
อย่าผินหน้าฝ่าฝืนขึ้นเหนือน้ำ
เมื่อสรงน้ำสำเร็จเสร็จธุระ

๏ อนึ่งวิชาอาคมถมถนำ
จึงศักดิ์สิทธิ์ฤทธิรณพ้นไพริน

๏ อนึ่งสุนัขมักเฝ้าแต่เห่าหอน
เสียสง่าราศีมักมีภัย
อนึ่งเขฬะอย่าถ่มเมื่อลมพัด
อนึ่งพบปะพระสงฆ์ทรงศีลา
อนึ่งอย่าว่าแดดแลลมฝน
เมื่อเช้าตรู่สุริยงจะลงลับ
อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์
เป็นนิรันดร์สรรเสริญเจริญพร

อย่าบ้วนน้ำลายพาเสียราศี
ไม่ต้องผีคุณไสยพ้นภัยพาล
จึงผุดผาดผิวพรรณในสัณฐาน
เป็นฤกษ์พารลูบไล้แล้วไคลคลา ฯ

อย่าให้หม่อมห้ามหลับทับหัตถา
เจริญราศีสวัสดิ์ขจัดภัย ฯ

อังคารเสาร์สิ้นวิบัติปัดไถม
เรียนสิ่งใดวันพฤหัสสวัสดี ฯ

ให้มีครบเครื่องเสร็จทั้งเจ็ดสี
เอาเครื่องสีแดงทรงเป็นมงคล
จะยืนยาวชันษาสถาผล
เป็นมงคลขัตติยาเข้าราวี
กับเหลือบแปดปนประดับสลับสี
วันศุกร์สีเมฆหมอกออกสงคราม
แสนประเสริฐเสี้ยนศึกจะนึกขาม
ให้ต้องตามสีสันจึงกันภัย ฯ

ทุกห้วยธารเถื่อนถ้ำแลน้ำไหล
ห้ามมิให้ถ่ายอุจจาร์ปัสสาวะ
จะต้องรำเพรำพัดซัดมาปะ
คำนับพระคงคาเป็นอาจิณ ฯ

เวลาค่ำควรคิดเป็นนิจศีล
ให้เพิ่มภิญโญยศปรากฏไป ฯ

อย่าขู่ค่อนด่าว่าอัชฌาสัย
คนมิได้ยำเยงเกรงวาจา
ไปถูกสัตว์เสื่อมมนต์ดลคาถา
ไม่วันทาถอยถดทั้งยศทรัพย์
อย่ากังวลเร่งวันให้พลันดับ
จงคำนับสุริยันพระจันทร
อย่าประมาทหมั่นคำนับลงกับหมอน
คุณบิดรมารดาคุณอาจารย์ ฯ

๏ อนึ่งผ้าทรงจงนุ่งเหน็บข้างขวา
อนึ่งอย่าไปใต้ช่องคลองตะพาน
ทั้งไม้ลำค้ำเรือนแลเขื่อนคอก
ถึงฤทธิ์เดชเวทมนตร์ดลจะดี
อนึ่งไปไหนได้พบอสภซาก
ให้สรงน้ำชำระพระพักตรา

๏ อนึ่งเครื่องผูกลูกสะกดตระกรุดคาด
เครื่องอาวุธสุดห้ามอย่าข้ามกราย
อนึ่งวันจันทร์คราสตรุษสารทสูรย์
ทั้งวันเกิดเริดร้างให้ห่างไกล
แม้นสตรีมีระดูอย่าอยู่ด้วย
มักเกิดมีฝีพองเป็นหนองพุ

๏ อนึ่งนั้นวันกำเนิดเกิดสวัสดิ์
อายุน้อยถอยเลื่อนทุกเดือนปี
อนึ่งบรรทมถ้าลมคล่องทั้งสองฝ่าย
ข้างขวาคล่องต้องกลับทับซ้ายมา
อนึ่งว่าถ้าจะจรแลนอนนั่ง
คือคุณผีปิศาจอุบาทว์ยักษ์

๏ ขอพระองค์จงจำไว้สำเหนียก
สำหรับองค์พงศ์กษัตริย์ขัตติยา
บทโบราณท่านทำเป็นคำฉันท์
จึงกล่าวกลับซับซ้อนเป็นกลอนไว้
สนองคุณมุลิกาสามิภักดิ์
แม้นผิดเพี้ยนเปลี่ยนเรื่องเบื้องโบราณ

กันเขี้ยวงาจระเข้เดรัจฉาน
อย่าลอดร้านฟักแฟงแรงราคี
ใครลอดออกอัปลักษณ์เสียศักดิ์ศรี
ตัวอัปรีย์แปรกลับให้อัปรา
อย่าออกปากทักทายร้ายนักหนา
ตามตำราแก้กันอันตราย ฯ

เข้าไสยาสน์ยามหลับทับฉลาย
อย่านอนซ้ายสตรีมักมีภัย
วันเพ็ญบูรณ์พรรษาอัชฌาสัย
ห้ามมิให้เสนหาถอยอายุ
ถ้ามิม้วยก็มักเสียจักขุ
ควรทำนุบำรุงองค์ให้จงดี ฯ

อย่าฆ่าสัตว์เสียสง่าทั้งราศี
แล้วมักมีทุกข์โศกโรคโรคา
พระบาทซ้ายอย่าพาดพระบาทขวา
เป็นมหามงคลเลิศประเสริฐนัก
สำเนียงดังโผงเผาะเกาะกุกกัก
ใครทายทักถูกฤทธิ์วิทยา ฯ

ดังนี้เรียกเรื่องสวัสดิรักษา
ให้ผ่องผาสุกสวัสดิ์ขจัดภัย
แต่คนนั้นมิใคร่แจ้งแถลงไข
หวังจะให้เจนจำได้ชำนาญ
ให้สูงศักดิ์สืบสมบัติพัสถาน
ขอประทานอภัยโทษได้โปรดเอยฯ